Geluk bij een ongeluk

20-10-2015

Afgelopen week was ik mij aan het voorbereiden voor komende repetitie periode voor Opvliegers, een muzikale comedy waar ik heel erg veel zin in heb.   Samen met Hymke de Vries, Anne- Mieke Ruyten en Anoucha Nsume, gaan we door het land met een heel herkenbaar, grappig, soms ontroerend,  maar vooral heet /warm stuk!   Omdat een repetitie periode lange dagen en veel concentratie van je vereist, probeer ik alle laatste dingen in deze laatste week te proppen.   Lunch met vriendinnen, laatste bouwvergadering voor mijn nieuwe huis, administratie voor de btw naar de accountant, wassen draaien, ijskast vol etc. etc.   Op donderdag heb ik nog een optreden ver weg in het land. Ik zing in een mooie kerk een paar prachtige musical stukken. Tevreden stap ik weer in de auto. Het is ruim anderhalf uur rijden terug naar Utrecht.   Romy staat die avond in The Bodyguard. Om 22.15 uur gaat mijn telefoon; Romy zie ik in mijn auto scherm. Ik zeg nog tegen mijn tourmanager " Wat vreemd, ze staat nu in de show" en een naar gevoel kruipt bij me naar binnen.   Ik neem op " Room?" vraag ik . " Mam? Hoor ik aan de andere kant van de lijn" Ja wat is er? " Vraag ik.   En dan begint ze hartverscheurend te snikken en kan geen woord meer uitbrengen. Mijn hart staat stil " Wat is er ? " gil ik uit. Dan neemt iemand van productie de telefoon van Romy over " Dag Antje, Romy is erg hard gevallen tijdens de show, ze kan haar linker arm niet meer bewegen en we brengen haar nu naar de EHBO ". " Oke " zeg ik , " ik kom er zsm aan! ".   Alle scenario’s gaan door mijn hoofd. Hoe kan dit nou gebeuren? Hoe is ze gevallen? Zou het gebroken zijn? Of misschien alleen gekneusd? En hoe nu met de show? Duizenden vragen in mijn hoofd terwijl ik met een,  ik zal maar niet zeggen met  welke snelheid,  over de snelweg naar m’ n kind toe race.   Ik bel ondertussen Inge, manager van Romy. Ook zij rijdt meteen naar het ziekenhuis. Als ik binnenkom op de eerste hulp,  staat mijn lijkbleke meisje nog bij de inschrijfbalie.   Ze heeft nog haar showkleding aan met daaroverheen een vest en een sjaal. Haar haar zit nog in de boekels ( je haar wordt altijd vastgespelde op je hoofd met boekels onder je pruik) het is overduidelijk dat ze met spoed naar de EHBO is gegaan. De dokter komt gelukkig vrij snel.   Romy trilt en heeft het koud. Ze weet nog dat ze bij een haastverkleding hard op haar gezicht is gevallen, ze dacht eerst nog dat haar halve gezicht er af lag. Goddank is er, op een rode plek na, niets aan haar mooie gezichtje te zien. Op de foto ziet de arts als snel een breuk. " Je arm moet in het gips" zeg hij. Dan breekt Romy. Ze huilt in stilte, tranen rollen over haar wangen. Ze heeft zo hard gewerkt voor deze show, dat wordt haar nu afgenomen. Mijn hart breekt. Maar er is niets dat ik kan doen. Het is wat het is.     Zoals altijd hersteld Romy zich snel. " Ik ga er alles aan doen zo snel mogelijk weer op te kunnen mama" zegt ze. Ik ben mega trots op haar. " Thats the spirit lieffie" zeg ik.   Op zondag gaan we samen kijken naar de show. Haar understudy Samantha moet op. Heel spannend voor haar dus een beetje moral support is wel fijn. Bovendien heeft Romy nog nooit de show waar zij avond aan avond staat te stralen zelf gezien, dus was die middag de showwatch voor haar ( iedereen van de cast krijgt een keer een showwatch om de show een keer te zien vanuit de zaal.)   Op het moment dat Romy en ik de zaal in lopen begint er iemand te klappen. Romy en ik kijken verbaasd op…dan begint ineens de hele zaal te klappen. Mensen gaan spontaan staan en een minuten lange staande ovatie volgt voor Romy,  terwijl zij naar haar plaats loopt. Romy kan niet geloven wat er gebeurd .De tranen rollen over haar wangen.   Het is een groot warm bad. Al die mensen die daar gaan staan en gaan klappen uit respect voor Romy. Ik heb zelf ook nog nooit zoiets meegemaakt en ik krijg kippenvel over mijn hele lichaam. Ik huil mee. Als we eindelijk op onze plaats zitten en de lichten doven fluistert Romy nog na snikkend in mijn oor " Dit moment vergeet ik nooit meer. Dit was nog mooier dan de première"     Mijn hart vult zich met liefde. Zelfs hier maakt m’ n meisje er weer een bijzondere gebeurtenis van! Dit is letterlijk een geluk bij een ongeluk!   Liefs, Antje TETS

Close