LOVE LIFE

24-08-2015

Vanaf mijn negende heb ik gedanst. Ik ben begonnen op een lokaal danschooltje wat later uitgroeide tot een wat grotere danschool in Utrecht: Lenada dansers.   Zij deden veel aan optredens op braderieën, feesten en modeshows. En later zelfs op tv!   Ik kwam al vroeg in de showgroep terecht wat betekende dat je mee mocht doen aan al die optredens, modeshows en ook op tv mocht dansen. Voor de wat oudere onder ons: Op volle toeren, De op naar de top show, Toppop en de Frank en Vrijshow ( Ja inderdaad met de nu in opspraak gekomen Frank Masmeijer) .   Ik vond het een heerlijke tijd. Mijn hele jeugd heb ik al dansend doorgebracht. In de avond uren en in het weekend stond ik op het toneel, op de studiovloer of liep ik een modeshow. Toen ik een jaar of 15 was heb ik nog een opleiding gevolgd bij Penny De Jager. Toen de bekendste dansschool van Nederland . Een beetje de Lucia Marthas van nu. Het was iets wat ik deed als hobby. Nooit bedacht dat ik van de showbizz mijn beroep zou gaan maken.         Omdat ik er zo’n leuke jeugd door heb gehad, gunde ik Romy ook zo’n gevoel.   Want welke moeder wil haar dochter nu niet in een roze tutu zien rond dwarrelen;-) Dus ik deed haar op Lucia Marthas.   Elke woensdag reed ik op mijn enige vrije dag van Aida naar Amsterdam om haar af te zetten en een paar uur later weer op te halen. Maar na een half jaar wilde zij ervan af. Ze hield er niet van. Ik vond het natuurlijk jammer omdat het mij zoveel gebracht heeft. Maar ik ben erg tegen dwang. Alles wat je doet moet in vrijheid gebeuren, dus haalde ik Romy er vanaf.   Voor haar volgde een lange reeks van sporten om uit te vinden wat haar sport zou kunnen zijn, van waterpolo naar handbal, van tennis naar toneelklas en als laatste op kickboksen. En dat laatste werd het. Ze vond het geweldig en reed 2x per week met veel plezier naar haar lessen. Ze kwam thuis met blauwe plekken en ik begreep er niets van maar ze werd lenig en sterk.     Het dansen en de showbizz had ik voor haar al opgegeven. En wat maakt het ook uit?! Als je kind maar gelukkig is! Hoe bizar is het dat Romy mij afgelopen week appt: " mam ik ga straks naar die dans winkel in Utrecht . Want bij The Bodyguard moet ik zoveel dansen en m’n knieën en enkels doen pijn,  dus de choreografe adviseerde om goede dansschoenen te halen" . " Wie had ooit gedacht dat IK die winkel in zou lopen mam" eindigde ze haar app bericht.   Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Hoe verrassend en vreemd kan het leven soms lopen. Mijn meisje die niet alleen TOCH de showbizz in gaat, maar ook nog meteen zo succesvol is, een hoofdrol gaat spelen in de grootste musical van 2015-2016 en nu zelfs geweldige dans choreografieën staat te dansen alsof ze nooit anders heeft gedaan.     Het leven kan zwaar, voorspelbaar en verdrietig zijn. Maar het leven kan ook mooi, inspirerend en verrassend zijn.   LOVE LIFE! Liefs, Antje TETS

Close